Przejdź do treści

Czytelnia

Apostoł z grodu wawelskiego bywał w zakładzie salezjańskim

  • Andrzej M. Gołąb
fot. sdb.org
fot. sdb.org

Bieżący rok jest szczególny dla miasta Oświęcim ze względu na rocznice związane z umiłowanym Ojcem Świętym. W czerwcu minęło 25 lat od czasu pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski, w czasie której 7 czerwca 1979 roku sprawował Eucharystię na największym cmentarzu świata - w byłym obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. 16 października przypadła 26. rocznica pontyfikatu Jana Pawła II w Stolicy Piotrowej, a 10 października obchodziliśmy Dzień Papieski. 8 grudnia to dzień, w którym mija 5 lat od nadania Ojcu Świętemu tytułu HONOROWEGO OBYWATELA ZIEMI OŚWIĘCIMSKIEJ przez Radę Powiatu.

Ze względu na tak doniosłe wydarzenia i unikalny w historii pontyfikat papieża Jana Pawła II pragnę przypomnieć o jego bezpośrednich związkach z Ziemią Oświęcimską, kiedy pełnił misję biskupa i Metropolity Archidiecezji Krakowskiej, a obecnie następcy Stolicy Piotrowej w Watykanie. O żywych kontaktach biskupa i kardynała Karola Wojtyły z Ziemią Oświęcimską piszą kroniki Zespołu Szkół Salezjańskich i parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Oświęcimiu. Kiedy nad szkolnictwem salezjańskim w Polsce zawisły czarne chmury, ks. bp Karol Wojtyła nie bez powodu odwiedził 23 maja 1962 roku jedyną pozostałą salezjańską szkołę w Polsce i środkowej Europie. W świątyni Wspomożycielki Wiernych udzielił sakramentu bierzmowania. W tym dniu pod jego przewodnictwem odbył się także Konkurs Katechizmowy zorganizowany dla młodzieży z całej diecezji krakowskiej. Pamiątkowe dyplomy z wizerunkiem i podpisem biskupa Karola Wojtyły uczestnicy konkursu otrzymali z rąk samego arcypasterza.

Te bezpośrednie spotkania przerodziły się z czasem w korespondencyjne kontakty, dotyczące wydarzeń parafialnych, lokalnych, rocznicowych i świątecznych. W parafii salezjańskiej znajduje się list z datą 18 listopada 1963 roku z czasu Soboru Watykańskiego II. Pomimo wielkiego zaangażowania się arcybiskupa w sprawy Soboru, znalazł czas, aby wyrazić w liście istotne problemy Soboru, pozdrowić parafię i cały lud Ziemi Oświęcimskiej oraz udzielić wszystkim błogosławieństwa. W 1965 roku arcybiskup złożył wizytę parafii salezjańskiej w Oświęcimiu, wtedy też spotkał się z niesłychanie serdecznym powitaniem. Jego uśmiechnięta, promienna twarz tonęła w bukietach różnokolorowych kwiatów, nawiązany dialog z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi sprawił wszystkim radość! W miejscu prochów ofiar w byłym obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu w Dzień Wszystkich Świętych i w Dzień Zaduszny płoną zapalone świece i znicze. Tę żywą pamięć o zmarłych podtrzymują rodziny ofiar i rzesze pielgrzymów odwiedzających to miejsce. A jednym z nich jest, ks. Karol Wojtyła, który 2 listopada 1970 roku w Dzień Zaduszny w kaplicy salezjańskiej pw. Miłosierdzia Bożego na Zasolu przewodniczył koncelebrowanej Mszy świętej w intencji ofiar pomordowanych w obozach w Oświęcimiu i Brzezince.
Dzieci i młodzież dla Jana Pawła II zawsze były i są wielkim skarbem, przyszłością rodziny i kościoła, narodów i świata. Od lat organizuje dla nich spotkania.

W październiku 1973 roku kardynał przewodniczył uroczystej procesji z relikwiami błogosławionego ks. Michała Rua do kościoła Wspomożycielki Wiernych w Oświęcimiu. Wyznał wówczas, że raduje się jego serce z całą wspólnotą salezjańską i parafialną na myśl, że może przewodniczyć mszy świętej z relikwiami pierwszego następcy księdza Bosko, który dwukrotnie na początku XX wieku był w Oświęcimiu przy powstawaniu dzieła salezjańskiego na ziemi oświęcimskiej.

W 1974 roku pod protektoratem księdza kardynała Wojtyły odbyły się główne uroczystości jubileuszu 75-lecia dzieła salezjańskiego w Oświęcimiu. Na tę uroczystość ksiądz kardynał zaprosił ze wspólnotą salezjańską księdza arcybiskupa Antoniego Baraniaka, absolwenta szkoły salezjańskiej w Oświęcimiu, który przewodniczył mszy świętej. W tym historycznym momencie na szczególne zaproszenie przybył Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński, który wygłosił w czasie uroczystości homilię.

16 października 1978 roku rozkołysały się dzwony w kościołach świata, aby ich dźwięki oznajmiły, że kardynał Karol Wojtyła z grodu wawelskiego w Polsce został wybrany na papieża. Jego apel do narodów w słynnym wystąpieniu na początku pontyfikatu - ?Nie lękajcie się, otwórzcie drzwi Chrystusowi? - stał się gwiazdą polarną na drodze 105 zagranicznych podróży pielgrzymkowych, w tym dziewięciu do Polski.

W 1979 roku w pierwszej pielgrzymce do Ojczyzny papież odwiedza Oświęcim. 7 czerwca na największym cmentarzu świata celebruje mszę świętą i wygłasza homilię. Poświęca kamień węgielny pod budowę świątyni - pomnika w hołdzie św. Maksymilianowi Kolbe, która ma zostać wybudowana w Oświęcimiu.

W 1998 roku wspólnota salezjańska w setną rocznicę dzieła salezjańskiego w Oświęcimiu udaje się do Rzymu. Na specjalnej audiencji wspólnota dziękuję Ojcu Świętemu za wspieranie dzieła i na pamiątkę wręcza ręcznie wykonaną przez absolwenta szkoły salezjańskiej w Oświęcimiu intarsjowaną szkatułkę. W 2002 roku parafia salezjańska uroczyście obchodziła złoty jubileusz. Z tej okazji do Rzymu na spotkanie z Ojcem Świętym udała się pielgrzymka. W czasie audiencji salezjanie wręczyli Papieżowi ornat i dwa albumy: jeden z życia parafii, drugi dedykowany Janowi Pawłowi II pt. ?Nasze spotkania w Oświęcimiu? i prosili o jubileuszowe błogosławieństwo. Niedługo potem nadszedł list z Watykanu, w którym czytamy m. in.: ?...Ojciec Święty jest wdzięczny za ten szlachetny gest, który jest znakiem duchowej łączności z następcą św. Piotra oraz wyrazem szczerej miłości i oddania dla jego osoby?. W kronice szkoły salezjańskiej odnotowane są dwa odznaczenia papieskie, podpisane przez Jana Pawła II. Za pracę wychowawczą i dydaktyczną to wyróżnienie otrzymał były długoletni profesor szkół średnich i szkoły salezjańskiej w Oświęcimiu, Józef Sadowski. Za rozwój talentu w dziedzinie malarstwa, szczególnie portretowego, odznaczenie dostał Wiesław Pająk, modelarz, były wychowanek salezjański.

W 26. rocznicę pontyfikatu dziękujemy Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II za jego ofiarność i poświęcenie, za te radosne chwile, które razem z nami przeżywał na ziemi oświęcimskiej oraz w Watykanie. Z całego serca życzymy mu obfitych łask Bożych i wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny do Pana na dalszej drodze jego apostołowania.

Andrzej M. Gołąb

Autor

Andrzej M. Gołąb


Udostepnij