Przejdź do treści

Czytelnia

50 lat seminarium w Lądzie

  • Adam PopławskiSalezjanin

Pragnę rozpocząć moje wystąpienie podziękowaniem - mówił 28 września 2002 r. w lądzkim kościele ks. Pascual Chávez - w imieniu Księdza Bosko i całego Zgromadzenia za 50 lat służby tego domu dla formacji salezjanów w Polsce. Niewiele z naszych dzieł może szczycić się tak piękną historią. Okoliczność Jubileuszu 50-lecia Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego w Lądzie oraz słowa księdza generała skłaniają nas do refleksji nad lądzką "alma mater".

Lądzkie seminarium powstawało one w czasach wzmożonej polityki antykościelnej na początku lat 50. Likwidacja niższych seminariów duchownych, w tym Małego Seminarium Księży Salezjanów w Lądzie (1921-1952), wzrastająca liczba młodych salezjanów-kleryków, jak również niebezpieczeństwo zawłaszczenia lądzkiego klasztoru przez komunistyczne władze, wpłynęły w dużym stopniu na decyzję ks. inspektora S. Rokity o erygowaniu 4 lipca 1952 roku Wyższego Seminarium Duchownego.

Trudne początki

Po pięciu latach, w 1957 r. wspólnota seminaryjna mogła się cieszyć pierwszymi święceniami kapłańskimi. Początki istnienia domu formacyjnego w Lądzie naznaczone były wielorakimi trudnościami: skromne warunki lokalowe, brak przygotowanego personelu - wychowawców i profesorów - brak odpowiednio wyposażonej biblioteki, a poza tym liczne represje ze strony władz państwowych. Pomimo jednak niełatwej sytuacji seminarium rozwijało się pomyślnie, podnosząc w kolejnych latach swój poziom naukowy. Ląd związał się z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, gdzie pierwszych pięciu absolwentów w 1974 r. uzyskało tytuł magistra teologii. Od 1988 roku diakoni mieli również możliwość uzyskiwania dyplomów magisterskich na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od roku akademickiego 2001/02 klerycy z kursów teologicznych są prawnie studentami Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, w które przekształciła się dawana ATK.

Wiedza i formacja

Lądzkie seminarium to nie tylko miejsce, gdzie młodzi salezjanie żyją we wspólnocie, pogłębiają swoją duchowość oraz zdobywają niezbędną wiedzę. Biorąc przykład ze swojego założyciela - księdza Bosko, klerycy dzielą czas studiów z wieloma inicjatywami na rzecz młodzieży i środowiska, w którym żyją, starając się je ubogacić salezjańskim charyzmatem. Stąd liczne grupy duszpasterskie, wychodzące naprzeciw oczekiwaniom młodzieży, w których można pogłębić swoją chrześcijańską formację oraz zwykłej, a jakże dziś potrzebnej formacji ogólnoludzkiej. Klerycy zaangażowani są w ruch "Światło-życie", prowadzenie grup harcerskich w ramach Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej czy organizowanie Lądzkich Spotkań Młodych. Każdy z nich ma możliwość zetknięcia się z rzeczywistością pracy duszpasterskiej, tak aby zdobywać doświadczenie, które zaowocuje w późniejszej pracy kapłańskiej. Jedną z propozycji są spotkania dla młodzieży, która pragnie odkrywać swoje powołanie życiowe oraz poznać lepiej św. Jana Bosko. Weekend z Księdzem Bosko - to czas na modlitwę, tworzenie wspólnoty, sport, radość... Młodzi, którzy, nie zapominając o rozwoju własnej wiary, chcą włączyć się w ewangelizację swoich rówieśników mogą uczestniczyć w działalności Salezjańskich Wspólnot Ewangelizacyjnych - Salezjańskiej Pielgrzymce Ewangelizacyjnej oraz we wspólnocie Pustyni Miast.

Nie brak w seminarium entuzjastów sportu, którzy w Salezjańskiej Organizacji Sportowej pragną wykorzystać sport w przybliżaniu młodzieży do pełni wiary. Stąd zrodził się pomysł stworzenia Ligi Salezjańskiej, w której rywalizują ze sobą drużyny z okolicznych miejscowości.

Nie tylko dla dzieci i młodzieży

Dla dzieci i młodzieży z Lądu i okolicy otwarte jest oratorium - miejscem spotkań, gdzie można wypić herbatę, porozmawiać z rówieśnikiem, zagrać w ping-ponga czy w bilard, a wszystko to w miłej atmosferze domu salezjańskiego. Kto lubi śpiewać może włączyć się w działalność scholi dziecięcej, aby wraz z nią animować niedzielną Eucharystię.

Mówiąc o zaangażowaniu duszpasterskim młodych salezjanów, nie można zapomnieć o Misterium Męki Pańskiej. Wszystkie role w tym przedstawieniu grają klerycy, oni również są odpowiedzialni za przygotowania i przyjęcie przybyłych pielgrzymów. Tych zaś w Lądzie nie brakuje nigdy, bowiem seminarium mieści się w pocysterskim opactwie. Każdego dnia w średniowiecznych krużgankach można spotkać ludzi zainteresowanych dawnym życiem cystersów w Lądzie.

Z obecnością pielgrzymów wiąże się nierozłącznie działalność kleryckiego Koła Przewodników. Klerycy zamiłowani w historii miejsca, w którym żyją i uczą się, starają się ubogacać tych wszystkich, którzy przyjeżdżają do Lądu. Warto także wspomnieć o seminaryjnym Kole Honorowych Dawców Krwi, w którego działalność zaangażowana jest ponad połowa kleryków.

Nauka, praca, rozrywka, teatr, apostolat harmonijnie składając się w seminaryjną formację sprawiają, że salezjańskie centrum w Lądzie staje się bardzo ważnym etapem dojrzewania młodych ludzi, pragnących odkrywać ducha Księdza Bosko, a sentyment do murów pocysterskiego klasztoru pozostanie w nich do końca życia.

Adam Popławski SDB

Autor

Adam Popławski
Salezjanin

Źródło

Magazyn Salezjański Don BOSCO (11/2002)


Udostepnij