Przejdź do treści

Czytelnia

Sto lat urodzin ks. Luigiego Cocco

W dniu wyruszenia pierwszej wyprawy misyjnej Ks. Bosko, co miało miejsce 11 listopada 1875 roku, salezjanie wspominali wielu współbraci, którzy oddali swoje życie dla najuboższych, i ponowili zaproszenie do apostolatu misyjnego na rzecz narodów potrzebujących.

Ludzie z miejscowości Grugliasco, leżącej niedaleko Turynu, wspominali w dniu 7 listopada ks. Luigiego Cocco, salezjanina i misjonarza, który przez 23 lata pracował wśród tubylców Yanomami w Wenezueli. Ta inicjatywa o charakterze religijnym, zrealizowana we współpracy z Gminą Grugliasco, została podjęta w perspektywie setnej rocznicy jego urodzin: przyszedł na świat 12 lutego 1910 roku. Uroczystej Mszy św. przewodniczył kard. Tarcisio Bertone, Sekretarz Stanu Watykanu, a po niej dokonał odsłonięcia pomnika poświęconego ks. Cocco.

Luigi Cocco, wstępując do Zgromadzenia Salezjańskiego w wieku 18 lat, został wyświęcony na kapłana mając 30 lat, w 1940 r. Po kilku latach nauczania, towarzyszenia młodzieży i procownikom, 1 lipca 1951 r. wyjeżdża do Wenezueli, gdzie wszystkie swoje siły zużywa w pracy wśród Indian Yanomami, zakładając misję "Santa Maria de los Guaicas".

Tubylcy Yanomami, którzy zamieszkują tropikalny obszar Amazonii, rozpościerający się pomiędzy Wenezuelą a Brazylią, mieszkają na małych polanach, przy których kultywują różne uprawy, co czynią bardzo prostymi metodami rolniczymi. Życie koczownicze i konieczność polowania zmuszają ich do ciągłej wędrówki i penetrowania dużych obszarów puszczy, które często są przemierzane także przez poszukiwaczy złota, latyfundystów i lubiących przygody. Szacuje się, że w wenezuelskiej puszczy amazońskiej mieszka około 19 tubylczych grup etnicznych.

Ks. Cocco zaadoptował w całej pełni styl życia Yanomami: w pracy, w życiu w puszczy, w przeżywaniu bólu, w codzienności. Z pomocą salezjanów, siostry Magdaleny Mosso i innych Córek Maryi Wspomożycielki, podejmował różne inicjatywy na rzecz obrony praw człowieka, rozwoju cywilizacji i ewangelizacji. Misja jego życia polegała na przekazaniu Yanomami podstawowej wiedzy i przekonania o wartości pracy. I temu zaangażowaniu pozostał wierny pomimo wielu chorób i siedmiu zabiegów chirurgicznych.

Dzieląc się swoim wielkim doświadczeniem, napisał książkę na temat życia, kultury i tradycji ludu Yanomami, która została bardzo doceniona przez wielu naukowców. Otrzymał liczne wyróżnienia i odznaczenia, takie jak np. medal "Francisco di Miranda" (1961), Krzyż Wenezuelskich Sił Powietrznych (1966) czy dyplom "Przyjaciel Wenezueli".

Po powrocie do Włoch z powodów zdrowotnych, objeżdża półwysep, biorąc udział w debatach, spotkaniach, konferencjach, aby dać poznać i pomóc swoim braciom Yanomami.

Źródło

InfoANS


Udostepnij