Przejdź do treści

Wiadomości

On i Oni po raz pierwszy. Diakonat w Krakowie

  • 29 czerwca 2015 r.
foto: Marta Savkiv
foto: Marta Savkiv

27 czerwca 2015 roku tego święcenia diakonatu przyjęło dziewięciu salezjanów z inspektorii krakowskiej, wrocławskiej i pilskiej.

„Oni są wspaniali i są wzorem dla nas dlatego, że zaraz usłyszymy ich gotowość. Wypowiedzą jestem Panie Boże do Twojej dyspozycji. Chcę być tak jak TY, sługą.

Powiedziałem kandydatom na początku, że mamy coś wspólnego, ponieważ oni dzisiaj po raz pierwszy przyjmują święcenia, a ja po raz pierwszy też będę nakładał dłonie na ich głowy i ich udzielał. Przeżywamy to więc wszyscy razem”. Takie słowa na początku liturgii święceń diakonatu skierował w Krakowie ks. bp Marek Szkudło z Katowic.

27 czerwca 2015 roku tego zaszczytu dostąpiło dziewięciu salezjanów z inspektorii krakowskiej, wrocławskiej i pilskiej. Diakonat jest najniższym stopniem sakramentu święceń (dwa wyższe stopnie to prezbiter oraz biskup). Nauka katolicka, wyrażona w liturgii, Urząd Nauczycielski i stała praktyka Kościoła uznają, że istnieją dwa stopnie uczestniczenia w kapłaństwie Chrystusa: episkopat i prezbiterat. Diakonat jest przeznaczony do pomocy im i służenia. Stąd w homilii słyszymy: „Umocnieni darem Ducha Świętego będziecie pomagać biskupowi i prezbiterom w posłudze słowa, ołtarza i miłości. W modlitwie święceń Kościół błaga, abyście się odznaczali miłością bez obłudy, troskliwością o chorych i biednych, powagą pełną pokory, czystością bez skazy i przestrzeganiem duchowej karności. Niech świadectwo czystego sumienia pomaga mocno i niezachwianie trwać w Chrystusie, który nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz aby służyć”.

Na rozpoczęcie liturgii powitał wszystkich zebranych ks. Dariusz Kozłowski, rektor Seminarium. Powitał „biskupa Marka Szkudło z Katowic, inspektorów i wikariuszy inspektorów, współbraci, którzy przyjechali z całej Polski. Gorąco witam najbliższych: Rodziców, rodzeństwo i rodziny naszych przyszłych diakonów. Otoczmy ich wszystkich naszą modlitwą i wsparciem, aby to, co dzisiaj rozpoczynają, przyjmując ten pierwszy stopień kapłaństwa, w nich wzrastało i aby oni byli na wzór Chrystusa”.

Diakonat przyjęli: Przemysław Jaskot; Mateusz Macinkiewicz; Arkadiusz Orzechowski; Łukasz Piskuła; Karol Romankiewicz; Grzegorz Siwak; Dawid Szczepanik; Mikołaj Wyczałek; Piotr Zieliński. W komentarzu przed liturgią słyszymy: „Po latach wszechstronnych przygotowań, kandydaci do święceń w sposób szczególny ponawiają swoją decyzję pójścia za Chrystusem Kapłanem”. Podczas obrzędów święceń wyrażają więc pragnienie pełnienia tej posługi w duchu pokornej miłości, pogłębianie ducha modlitwy przez wierne sprawowanie liturgii godzin oraz kształtowanie swojego postępowania na wzór Chrystusa, którego Ciało i Krew diakon bierze w swoje dłonie. Otrzymując Ewangeliarz każdy z nich usłyszał słowa: „Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś; wierz w to, co będziesz czytać, nauczaj tego, w co uwierzysz, i pełnij to, czego będziesz nauczać”.

W wyjaśnianiu zadać i obowiązków wynikających z przyjmowanej posługi, bp Marek przypomina kandydatom słowa kardynała Ratzingera, który udzielając kiedyś takich święceń, powiedział: „Wielkość urzędu diakonatu, który teraz obejmujecie, polega na tym, że diakon ma uobecniać Diakona Jezusa Chrystusa w czasie Kościoła[…]. Dlatego waszym najważniejszym zadaniem jest nieść dalej znaki miłości Jezusa Chrystusa. Troszczyć się o chorych i cierpiących. Zbliżać się do nich i dawać im to, czego nie zdoła im dać żadna technika ani medycyna”.

Takie uroczystości są bardzo wzruszające szczególnie dla najbliższej rodziny. Komentator liturgiczny przypomina: „mamy, siostry, przyjaciółki, prosimy o zaopatrzenie się w chusteczki higieniczne”. Jak się potem okazało, były konieczne podczas wzruszających i osobistych podziękować wyrażonych przez nowo wyświęconych. Rodzice otrzymali od nich czerwone róże. Na zakończenie podziękował wszystkim ks. Dariusz Bartocha, inspektor z Krakowa. „Drodzy diakoni: Dla was i dla ks. biskupa to szczególny dzień. Zawsze tak jest, jak coś dzieje się po raz pierwszy. Zapewne będziecie o nim pamiętać. Jednak to, czy będziecie o nim pamiętać, czy nie, nie jest tak bardzo ważne, jak ten niezatarty znak święceń, które dzisiaj przyjęliście. To będzie rok szczególnej służby. Proszę was, by ta służba pozostała w was na zawsze. Byście potrafili służyć każdemu, kto do was przyjdzie, korzystając z tych szczególnych darów, które dzisiaj otrzymaliście”.

Skoro nowi diakoni są darem dla całego Kościoła i Zgromadzenia Salezjanów, wspierajmy ich naszą modlitwą, aby byli sługami Tego, któremu pragną służyć. Modlił się o to również ks. biskup: „Panie obdarz tych kandydatów do diakonatu miłością umiejącą dostrzegać potrzeby innych. Uczyń ich zdolnymi do słuchania, do tracenia czasu, do wychodzenia z samego siebie. Aby w ten sposób czynili miejsce dla Ciebie, który przychodzisz, aby przez nich służyć”.

Autor

ks. Andrzej Gołębiowski SDB

Źródło

sdb.org.pl


Udostepnij