Przejdź do treści

Wiadomości

Stulecie urodzin bł. Alberta Marvellego, wychowanka oratorium

  • 20 marca 2018 r.
Bł. Albert Marvelli
Bł. Albert Marvelli

W dniu 21 marca 1918 r. urodził się w Ferrarze Albert Marvelli. W roku 2018 mija dokładnie sto lat od tego dnia i obecnie wiele osób z całego świata zna jego życie i jego wychowawcze, charytatywne, społeczne i polityczne zaangażowanie.

ks. Pierluigi Cameroni SDB

Postulator generalny ds. kanonizacyjnych Rodziny Salezjańskiej

Ten wychowanek salezjańskiego oratorium w Rimini, idąc za przykładem Dominika Savio, dojrzewał w swojej wierze, dokonując decydującego wyboru: „Mój program zawiera się w tym jednym słowie – święty”. W ciągu zaledwie 28 lat zrealizował „w pełnej mierze” swoje życie, gdyż przeżył je całe w miłości do Boga i bliźniego.

Kiedy w dniu 5 października 1946 r. jego życie zostało tragicznie przerwane, wielu myślało, że utracili go na zawsze, a także jego zaangażowanie, jego pomoc i jego przykład przepadły. Jednak tak się nie stało. Święci cieszą się „pośmiertnym” życiem. Dzisiaj Albert jest żywy i działa jak nigdy przedtem: dobro, które czynił na ziemi, rozeszło się w czasie i przestrzeni. Jego przykładna świętość stała się wzorem dla świeckich zaangażowanych w świecie, dla tych poszukujących tożsamości chrześcijańskiej oraz spójności życia i wiary. Otworzył nową drogę, którą mogą przemierzyć wszyscy. Wielu ludzi młodych, którzy przyjęli to jego świadectwo i obrali go za swój wzór, stało się wyraźnym znakiem jego żywej i czynnej obecności wśród nas.

Obchody stulecia jego urodzin w tym szczególnym roku, który Kościół dedykuje młodzieży, zwołując specjalny Synod, oznaczają nie tyle wspomnienie, ale uznanie tej jego obecności, jak o tym mówił św. Jan Paweł II w dniu jego beatyfikacji 5 września 2004 roku: „Waszym zadaniem, jako ludzi świeckich, jest dawać świadectwo wierze przez rozwijanie właściwych wam cnót, takich jak: wierność i miłość w rodzinie, rzetelność w pracy, wytrwałość w służbie wspólnemu dobru, solidarność w stosunkach społecznych, pomysłowość w tworzeniu dzieł służących ewangelizacji i pełnemu rozwojowi człowieka. Macie również ukazywać — w ścisłej jedności z pasterzami — że Ewangelia jest aktualna i że wiara nie izoluje wierzącego od historii, lecz jeszcze bardziej z nią wiąże”.

Źródło

Udostepnij