Przejdź do treści

Wiadomości

Świadectwo Misho i Anwara Samaana z Syrii

  • 5 lipca 2018 r.
Świadectwo Misho i Anwara Samaana z Syrii
Świadectwo Misho i Anwara Samaana z Syrii

W dniu 29 czerwca Kościół obchodzi uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła, braci w wierze i w męczeństwie. Również Misho i Anwar Samaan byli braćmi, a także są „męczennikami” wojny w Syrii. Świadectwo ich życia przywołuje ks. Pier Jabloyan SDB, który widział, jak wzrastali w wierze.

Misho Samaan urodził się 7 września 1998 roku. Zaczął uczęszczać do oratorium, kiedy chodził do trzeciej klasy szkoły podstawowej. Był pogodny i przyjazny, jego pasją był taniec i dlatego za każdym razem, kiedy mógł, brał udział w różnych świętach, zwłaszcza tych ku czci Księdza Bosko. Kiedy został animatorem, zaczął dzielić się tym swoim darem z najmłodszymi dziećmi, ucząc ich tańca.

Misho wzrastał w oratorium i brał udział w różnych zawodach sportowych, zwłaszcza w turniejach koszykówki, do czego predysponował go jego wzrost. Jego gra w drużynie oratoryjnej była zawsze skuteczna.

Był młodym chrześcijaninem, jak wielu innych młodych, którzy szukają Pana w codziennych wydarzeniach. Miał wiele pytań, oczekując na nie odpowiedzi, uczęszczał na katechezę i należał do stowarzyszeń Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego.

Jego starszy brat, Anwar, urodził się 20 lipca 1993 roku. Również on był dzieckiem salezjańskiego oratorium. Każdego piątku uczęszczał na katechezę i należał do Towarzystwa Dominika Savio. Potem został animatorem, który, dzięki swojej prostocie i otwartości, bardzo przyjaznej i spontanicznej obecności, umiał zdobyć licznych przyjaciół i ludzi młodych, i dlatego przez wszystkich był lubiany.

Każdej niedzieli on i jego brat uczestniczyli w niedzielnej Mszy św. w oratorium. Anwar chętnie wcielał w życie rady Księdza Bosko, przystępując do spowiedzi, co zwłaszcza można było zauważyć w czasie, gdy były odprawiane nabożeństwa pokutne  w ramach przygotowania do Bożego Narodzenia i Wielkanocy.

Ci dwaj bracia nie mogli zrealizować swoich wielu marzeń, które pielęgnowali, z powodu wojny. Pociski rakietowe uderzyły w ich dom, zabijając ich i ich mamę Minervę w dniu 11 kwietnia 2015 roku w oktawie Wielkanocy. I w ten sposób także oni mieli udział w krzyżu Pana, aby potem uczestniczyć w Jego zmartwychwstaniu i chwale.

Ci dwaj bracia kochali Księdza Boso i salezjanów, co potwierdzały obrazki z Księdzem Bosko, które mieli portfelach, i obrazy, które wisiały w ich domu. 

Jesteśmy pewni, że teraz przebywają z nimi i z wieloma innymi świętymi w obecności Pana.


Udostepnij