Przejdź do treści

Wiadomości

Brazylia: otwarto “kapsułę czasu” z 1954 roku w starej szkole salezjańskiej

  • 18 lutego 2019 r.

Dzień 31 stycznia, w którym przypada święto Księdza Bosko, był bardzo oczekiwanym dniem przez wspólnotę dzieła społecznego "São João Bosco" w Campinas. Byli wychowankowie półinternatu “São João”, wraz z odpowiedzialnymi i personelem społecznego dzieła "São João Bosco", spotkali się z okazji otwarcia "kapsuły czasu" – butelki, która została umieszczona w cokole popiersia Księdza Bosko w 1954 roku.

Ten historyczny artefakt urósł już do rangi lokalnej legendy. Półinternat “São João” został założony w 1909 roku, oferując swoje usługi szkolne i serwując posiłki wielu pokoleniom uczniów z różnych klas społecznych do 1994 roku, roku, w którym ośrodek ten został przekształcony w dzieło opieki społecznej. Zawsze mówiono, że w popiersiu Księdza Bosko jest przechowana “kapsuła czasu”, ale nie było rejestrów czy oficjalnych zapisów, które by to potwierdzały.

W dniu 31 stycznia po południu byli wychowankowie “São João”, wraz z osobami, które obecnie przebywają w dziele społecznym “São João Bosco”, zgromadzili się, aby rozpocząć obchody 110. rocznicy ośrodka (ich zakończenie przewidziane jest w czerwcu), proponując otwarcie tej “kapsuły czasu”, by dowiedzieć się, co znajduje się w jej wnętrzu.

I tak, po celebracji eucharystycznej obecny dyrektor dzieła społecznego, ks. Orivaldo Voltolini, i były dyrekotr półinternatu “São João” otworzyli wnękę, w której znajdowała się “kapsuła czasu”. Angélica Barbosa, historyk i koordynatorka dzieła, i Luís Monteiro, konserwator spuścizny szkoły, kierowali różnymi fazami całej procedury, zapewniając odpowiednie traktowanie znalezionych tam dokumentów i rzeczy. Na koniec wyjęto kapsułę: szklaną butelkę, w której znajdowały się historyczne dokumenty instytucji, egzemplarz gazety Diário do Povo z 17 marca 1954 r. i klisza fotograficzna.

W butelce znajdowały się również listy uczniów, wzmianka o hiszpańskiej monecie, szkaplerz, niektóre przedmioty związane z codziennym życiem szkolnym, legitymacja oratorium, dziennik z ocenami uczniów, opis dzieła i epoki, a także – nazwiska dyrektora półinternatu, burmistrza miasta, a nawet papieża, sprawującego urząd w 1954 roku.

Z chwilą otwarcia “kapsuły czasu” została ukazana w świetle dziennym część salezjańskiej historii związanej z Campinas i jej służby na rzecz edukacji młodzieży.

Źródło
Udostepnij