Prenowicjat to okres, w którym kandydat poznaje Zgromadzenie Salezjańskie oraz rozpoczyna swoją formację. Poprzez modlitwę, liturgię, pierwsze doświadczenie życia we wspólnocie, spotkania z salezjanami, poznawanie różnych wspólnot i przestrzeni pracy salezjańskiej, konferencje i czytanie lektur salezjańskich kandydat ma warunki do rozeznawania i podjęcia decyzji o wstąpieniu do nowicjatu.
Traktuje się go jako pierwszy etap formacji salezjańskiej. Wraz z prenowicjatem rzeczywiście rozpoczyna się formacja początkowa kandydata, który prosi o przyjęcie do Zgromadzenia Salezjańskiego, aby poświęcić swe życie Bogu w służbie młodzieży, naśladując Księdza Bosko.

Prenowicjat ma następujące specyficzne cele, które wymaga się, aby były znane kandydatom i przez nich przyswojone w czasie określonej drogi formacji:

• dojrzeć jako człowiek i jako chrześcijanin;
• poznać swoje powołanie i pogłębić motywacje własnego wyboru;
• doświadczyć życia wspólnotowego i apostolskiego oraz poważnie zastanowić się nad życiem i posłannictwem salezjańskim;
• zweryfikować cechy niezbędne, aby rozpocząć nowicjat;
• podjąć decyzję w sposób świadomy i wolny od zewnętrznych i wewnętrznych nacisków;
• przyjąć w sposób wyraźny i konkretny postawę formacji.

Obecnie prenowicjat odbywa się we wspólnocie salezjańskiej w Rumii i rozpoczyna się początkiem października, a kończy 30 czerwca. Po tym dniu prenowicjusze biorą udział w salezjańskich akcjach wakacyjnych oraz Projekcie PreColle.

Pierwsza profesja otwiera okres życia konsekrowanego, w którym współbrat, wspomagany przez wyznaczoną do tego wspólnotę i kierownika duchowego, rozwija się jako salezjanin koadiutor (brat zakonny) lub kandydat do kapłaństwa. Po złożeniu pierwszych ślubów, młody salezjanin rozpoczyna postnowicjat. W ten sposób, przeżywając z radością i wiernością zaangażowania salezjańskie, umacnia się w tożsamości zakonnej.

Formacja w postnowicjacie obejmuje osobisty rozwój duchowy, studia filozoficzne i pedagogiczne oraz zaangażowanie apostolskie dla młodzieży. Ten czas formacji realizowany jest w jednej ze wspólnot w Rzymie lub innym wyznaczonym miejscu i trwa 2 lata.

Po formacji w postnowicjacie młody salezjanin jest skierowany przez przełożonego do wybranej wspólnoty zakonnej, celem odbycia praktyki wychowawczo-duszpasterskiej. Okres ten jest okazją do ugruntowania swojego powołania, poprzez bezpośrednią pracę dla młodzieży w różnych środowiskach. Jest to okres szczególnego utwierdzania się w powołaniu salezjańskim oraz budowania relacji z młodymi ludźmi. Doświadczenie to pozwala zasmakować w pełni salezjańskiego życia zarówno jako osoby konsekrowanej jak i wychowawcy.

Asystencja trwa zwyczajnie 2 lata i jest realizowana w jednej lub w dwóch różnych wspólnotach salezjańskich w kraju lub za granicą. Okres ten kończy się podsumowaniem przebytej drogi formacyjnej przed kolejnym okresem.